Fingerprint

Балканските и Првата светска војна трагични за Македонците

2012-02-07T15:48:00.016+01:00

На многу загинати момчиња од Драслајца, Струшко, не им се знаат гробовите

Годините од втората деценија на 20. век, кога се случија Балканските војни и Првата светска војна, за жителите од струшкото село Драслајца биле едни од најстрашните години. Тогаш ги доживеале сигурно и најголемите ужаси. Се надевале на конечна слобода, но по Балканските војни ја дознале суровата вистина, нивната Македонија била распарчена. Драслајчани биле регрутирани и во српската и во бугарската војска. Која војска ќе дојдела, ги облекувала во униформата на својата армија и ги терала на фронтовите да се борат под нејзиното знаме. Во тие војни загинале повеќемина драслајчани. За некои се знае каде ги оставиле коските, за повеќемина не.

Стефан Климоски служел во три војски, бил дури и турски војник. Сѐ на сѐ, во разни војски поминал девет години. Кога војувал на Македонскиот фронт како бугарски војник, го пуштиле на отсуство. Тогаш и се оженил. Со младата невеста не останал долго, десетина дена, и пак морал да замине назад. Еден подолг период го сметале за мртов, а неговите веќе го прежалиле. Големата забуна се случила кога од фронтот на отсуство дошол Крстан Спироски. Штом разбрала за доаѓање на Крстан, мајката на Стефан отишла да праша дали нешто знае за нејзиниот син, од кого подолго време немале добиено никаков абер. „Го немам сретнато, но слушнав дека загинал на Беласица“, рекол по малку наивно Крстан, пренесувајќи ѝ го тоа што најверојатно се зборувало меѓу војниците од струшкиот крај. Се вратила дома сета потресена и седнала да плаче заедно со невестата. Преку ноќ во куќата на Климовци се вселила тешка тага за „загинатиот“ Стефан. Жените облекле црни џубиња и ставиле црни шамии, а мажите пуштиле брада.

Во голема жалост ги дочекале и Поклади, кога според традицијата луѓето си проштаваат еден на друг ако си згрешиле. Таа вечер Стефановата невеста излегла да земе трски од дворот за да го разгорат огнот. Само што ја отворила вратата, кучето почнало да лае, а во бавчата забележала двајца мажи во војнички униформи. Кога видела дека еден од војниците си поигрува со кучето што се умилкувало околу него, знаела дека тој е некој нивни човек. Кога се приближиле до куќата, во еден од двајцата војници го препознала својот Стефан. Не можела да поверува дека е жив и сета возбудена истрчала дома и почнала да вика: „Мајко, Стефан си дојде“. На радоста ѝ немало крај, зашто нивниот Стефан се вратил од мртвите.

За време на Првата светска војна, или како што го нарекувале тогаш – „прво српско“, во Драслајца биле мобилизирани петнаесетина млади момчиња од Србите. Сите тие војувале на фронтот против Австро – Унгарија. Повеќемина загинале, борејќи се за српската кауза, малкумина се вратиле.

Кога Србите го регрутирале Спасе Лозаноски (Евтимоски), првото и единствено чедо што го имал Насто, кој загинал во Илинденското востание, ќерката Славка имала само шест недели. Заедно отишол со Целе Мангоски и Марко Спасески. Неколку години немале никаков абер од него. Кога Марко си дошол од фронтот, мајката на Спасе отишла да се распраша за синот. Од него ја слушнала суровата вистина дека го заробиле Австроунгарците, но и приказната како останал жив. Гледајќи дека неговите другари гинат на фронтот и знаејќи дека мали се шансите и него да не го погоди некој смртоносен куршум, решил да ги надитри своите командири. Во разгорот на битките Марко пукал во себе и се ранил, по што го однеле во болница да го лекуваат. За негова голема среќа, никој од претпоставените не се посомневал. На мајката на Спасе ѝ објаснил дека ги убедувал да го направат тоа и нејзиниот син и Целе, но тие немале храброст да пукаат во себе. Дури им предложил тој да ги рани, но и тоа не го прифатиле.

Домашните на Спасе Лозаноски никогаш не дознале каде тој го завршил животот, а за Целе Мангоски се знае дека загинал кај Кнажевац.

Благоја Костески раскажува дека неговиот татко Јонче често зборувал за своето војничко патешествие. Две години бил српски, две години бугарски војник. Најпрво Србите го регрутирале пред Првата светска војна во 1914 година. Учествувал во битките кај Кучево, Космај и на други места за да биде заробен од Австроунгарците и одведен во заробеништво во Австрија. Тој на своите синови им раскажувал дека таму ги хранеле мизерно, колку за да преживеат. Дневно им давале само по четврт леб и посна чорба, па така за кусо време станале коска и кожа. За среќа, летото ги однеле на некоја фарма во Унгарија, крај Јанка Пуста. На огромниот имот работеле стотина заробеници, од кои четириесетина биле Македонци. Со нив бил и некојси Крстан од Присовјани, Струшко, кој знаел по малку унгарски, што им помогнало да остварат подобар контакт со сопственикот на имотот. Кога стасале на фармата, на газдата му објаснил дека ако сака добро да му работат, треба и добро да ги храни, бидејќи се многу ослабени од војната и од заробеништвото. Го прифатил тоа и цело време додека биле кај него ги хранел богато. Секој ден за четворица им давал по еден сомун леб од по пет килограми и им готвел разни јадења со месо. За кратко време им се вратила силата и сите работи на фармата ги завршувале без никакви тешкотии. Меѓутоа, и на тоа брзо му дошол крајот. Еден ден стасала некоја бугарска комисија. Македонците ги издвоила настрана, ги качила на воз и ги однела во Бугарија. Откако ги облекле во бугарски униформи, ги одвеле на фронт, каде што останале до завршувањето на војната.

Според кажувањата на Јоне Лозаноски, неговиот татко Наум можел да ја избегне голготата на војните. Во времето кога почнала Првата балканска војна се наоѓал на печалба во Влашко, Романија, и требало да замине за Америка. Меѓутоа, желбата да го одмазди својот татко Ѓорѓи, кој загинал во Илинденското востание, била посилна од сѐ. Кога Србија, Бугарија и Грција отвориле војна против Турците, ја оставил печалбата и тргнал за дома убеден дека дошол моментот за ослободување на Македонија, не претпоставувајќи дека седум години крвавел за туѓи интереси.

Наум Лозановски на фронтот бил заробен од австроунгарската војска и одведен во логор во Австрија. Со него бил и Никодин Ставрески, како и уште шеесетина други Македонци од струшките села. Од заробеништво бил ослободен од Бугарите, но директно однесен на Македонскиот фронт, каде што морал да се бори против српската војска, во која бил пред тоа. Учествувале во многу битки на Кајмакчалан во Мариово, Страцин, Кумановско. Три години нивните најблиски не знаеле дали е жив или мртов?

Јонче Цветаноски, кој по војните од Мешеишта се преселил во Драслајца, во 1914 година бил мобилизиран од Србите, при што учествувал во битката кај Лозница против Австроунгарците. И тој, како многумина, бил заробен и одведен во логор во Австрија. По извесно време дошла бугарска комисија и ги собрала сите Македонци, вклучувајќи ги во бугарската војска на Македонскиот фронт. Командант - фетфебел му бил познатиот охридски адвокат Демостан Манев. За време на долгото војникување добил отсуство и дошол во Мешеишта, каде што видел како бугарската војска го конфискува последното жито на селаните. Кога се вратил на фронтот, му се пожалил на својот претпоставен за тоа што го прават Бугарите, а, тој сфаќајќи ја трагедијата што ја доживува македонскиот народ, револтирано му рекол дека е во право зашто низ Бугарија жените дотерани шетале слободно, а во Македонија се гладни и им го земаат житото.

Јонче Цветаноски раскажуваше и еден друг случај што зборува за суровоста со која се однесувала бугарската војска спрема македонскиот народ, чии синови биле носени на кланиците на фронтовите. Вториот пат кога дошол на отсуство случајно се затекол крај шаторот на бугарската војска што бил поставен на сретсело во Мешеишта и притоа слушнал како нивниот командант со силен глас разговара преку радиоврска. Од тоа што го кажал разбрал дека на фронтот сѐ е готово и дека бугарската војска и нејзините сојузници се поразени и затоа добиле наредба да се повлекуваат. Наредниот ден побегнал в планина за да не го земат со нив, а негов другар кој, исто така, бил на отсуство, излегол сретсело, облечен во бугарската униформа со која дошол во родното место, сметајќи дека е нивни војник, па затоа нема ништо да му направат. Но, многу се излажал. Којзнае поради која причина, најверојатно лут од фактот што ја губат војната, еден бугарски офицер го извадил пиштолот и го застрелал. Јонче раскажуваше дека Бугарите, повлекувајќи се од Мешеишта, грабале сѐ што ќе најделе по куќите.

Виктор Цветаноски

Љубов за Македонија

2012-02-01T19:07:00.005+01:00

Јордан Поп Јорданов - Орцето (познат и само под прекарот Орце) бил македонски револуционер - анархист, член на илегалниот терористички кружок Гемиџии кој кон крајот на април 1903 година ги извршил познатите Солунски атентати врз објекти кои целосно или делумно биле во сопственост на западноевропските капиталистички земји и турските власти.

Роден е во Велес, како помлад брат на македонскиот револуционер Миле Поп Јорданов. Се школува во родниот град и Солунската бугарска машка гимназија. Како шестокласник го прекинува образованието и заминува во Софија од каде се префрлува во Солун.

Тој е еден од поистакнатите членови на Гемиџиите, а подоцна и негов водач. Претходно среќавајќи се со Слави Мерџанов во Цариград (1899), ја прифаќа неговата идеја за минирање на Отоманската банка во Солун и настојува да ја реализира.

Договорено е подземниот тунел до банката да се копа од изнајмениот дуќан берберница на Владимир Пингов. Тунелот ќе биде прокопан во одредениот рок, но акцијата ќе биде одложена.

На 29. април 1903 тој ќе го активира динамитот во прокопаниот тунел и ќе ја крене во воздух Отоманската банка. Потоа фрла бомби пред хотелот „Салоник.“

Загинува херојски на 30. април 1903 во куќата во која што живеел, фрлајќи ги последните бомби врз турските војници кои го држеле под опсада.*

Тој пред смртта на својата љубов и го напишал последното писмо:

„Сакана единствена Кате,

Кога ќе го читаш моево писмо, мене веќе нема да ме има - јас ќе бидам труп, или веќе фрлен во некоја дупка како претепано куче. Но, во ситуацијава, кога пред мојата смрт ми останува да живеам уште еден час или два, додека ја фрлам и последната бомба, и да го тргнам чкрапецот на мојот нагант, мислам на тебе, писмото нека ти докаже колку многу те сакам.

Од првиот пат кога те видов, те засакав. Ти ми беше единствена радост, но чувствував дека немам право да се врзувам со тебе. Јас не си припаѓам на себеси, а на делото, коешто беше цел и смисла на мојот живот - да работам и да умрам за слободата на мојот народ, на мојата ценета и сакана Македонија. Те сакав со сите пори на моето тело. Чувствував потреба да те гледам, да го слушам твојот глас, како звукот на цитрата. И сепак те одбегнував, зашто ме плашеа честите средби со тебе, ми ја ослабнуваа волјата, ми ја смекнуваа десницата, зашто ти ми беше единствената врска со животот, а не требаше ништо да ме врзува со него. Понекогаш бев груб, дури и суров со тебе - прости ми за грубоста и суровоста, зад нив ја криев својата безгранична љубов, а срцето ми крвавеше. Верувам ќе ми простиш. Ти си добра. А јас сега жалам што не бев подобар, повнимателен и понежен кон тебе.

Сигурно ќе прашаш: Неопходно ли е да умрам? За мене нема друг излез. Го поддржував пред моите другари ставот: Тој што не ги штеди животите на другите, нема право да го штеди ни сопствениот живот. Знаев дека нашата акција ќе им причини смрт на многу невини луѓе, ќе донесе многу солзи и страдања, зар по сето тоа што ќе го сториме, јас ќе имам право да живеам? Мислам ќе биде ниско и подло. Да умрам за мене е врховна повелба на мојата совест. И потоа мојата девиза беше не зборови, а дело, а крајот е тој што го краси делото. Има и едно последно сообразување - не сакам да му причинам задоволство на непријателот да се гаври со мене, да ми се подигрува. Зошто ми е живот лишен од слобода да тлее во некоја темна ќелија на Еди-куле, или да се стопи под жешкото сонце во Сахара? Не, претпочитувам да умрам! - Со мојата смрт ќе им го фрлам на моите непријатели, на поробувачите на мојата татковина, мојот безграничен презир. Како што живеев, така сакам и да умрам - скромно и чесно, докрај верен на себеси - сакав да бидам и да останам една целосна личност.

Треба да завршам. Времето не чека. Многу нешта навираат во мојата душа, но не ќе ги чуеш. И така е подобро, срцето ти претскажа што би сакал да ти пишам во овој последен час.
Ќе мине време, раната ќе ти зарасне. Животот е посилен од се`. Ти пожелувам, не, те молам, да си најдеш друг маж, достоен за твојата љубов, и нему дај му ги своето срце и својата љубов, дај му ги оние радости што ги чуваше и ги намени за мене. Ти пожелувам да бидеш среќна. Понекогаш, во вечерните часови, кога спомените довеани од вечерните сенки ќе навлезат во твојата душа, спомни си за мене. Ти благодарам за тоа.

Те прегрнува и те бакнува првиот и последен од гемиџиите, од самооткажаните.

Твојот Орце“

* Извор

Неолитски предмети во Македонија

2012-01-10T23:01:00.008+01:00

Делото „Неолитски антропоморфни предмети во Република Македонија“ во авторство на Гоце Наумов и Никос Чаусидис е најновото издание на Магор, кое беше промовирано во петокот од страна на проф. д-р Александар Прокопиев во кафе – книжарницата Магор.

Оваа монографија обработува неколку категории археолошки наоди откриени на територијата на Република Македонија што потекнуваат од неолитскиот период (6500 - 4000 години пред нашата ера).

Пред сѐ, станува збор за керамички предмети обликувани во форма на човечкото тело или на одредени негови делови, не ретко комбинирани со некои други елементи од тогашното негово опкружување: антропоморфни фигурини, антропоморфни модели на куќи и антропоморфни садови. Во оваа публикација, акцентот не е ставен на самите наоди, туку на нивната научна интерпретација. Врз база на типолошките, компаративните, интердисциплинарните и семиотичките методи, во неа се прави обид за откривање на митско – религискиот карактер на овие артефакти, нивното место во социјалните сфери на неолитските заедници, како и на односот на тогашниот човек кон сопственото тело и светот во кој егзистирал.

Оваа мала монографија е резултат на истражувањата на проектот „Неолитски антропоморфни предмети во Република Македонија“, кој што се одвиваше во текот на 2010 година, подржан финансиски од Министерството за култура на Република Македонија. Иако било предвидено проектот да се реализира преку непосреден увид во сите наши музејски колекции во кои е инвентаризиран ваков археолошки материјал, сепак, поради намалувањето и доцнањето на финансиите, се финализирани само некои од зацртаните активности. Сеопфатното истражување и документирање на наодите е спроведено во Музејот на град Скопје, при што детално биле анализирани и документирани антропоморфните модели, садовите и фигурите од локалитетите „Церје“ – Говрлево и „Слатина“ – Зелениково, поради што тие заземаат ударно место во оваа публикација.

- Кога ќе добиете вака интересно дело секогаш чувствувате дека имате премногу интереси и љубопитност во неговото читање и повторно читање, имате малку часови кои вам ви се дадени да го прочитате. Јас иако имав само еден ден, сепак се потрудив колку што можев да се продлабочам во оваа заедничко дело на Горан Наумов и Никос Чаусидис од неколку основни причини: не сум арехеолог иако се занимавам со еден вид на археологија и тоа во една друга сфера, во сферата на литературата. Но, археологијата како и кај сите вас била нешто што од најраните денови ви раѓала возбуда и ја хранела вашата иднина.

Археологијата, како и сите денешни истражувачки, толкувачки и методолошки инволвирани дисциплини станува наука. Но, можеби затоа што во неа има нешто во другата сфера, која би ја нарекле некогаш и фантазерска, а некогаш и асоцијативна.

Археологијата во себе многу неосетно и спонтано впива многу други различни наши ставови кон светот. Можеме да ги наречеме филозофски, антрополошки, па и уметнички, затоа што приказните за археологијата во себе имаат толку пластови како кромидот кога го двоите една лушпа од друга. Значи го имате фактот, го имате наоѓалиштето, што е таму пронајдено и понатаму се обвиткува низ некои превракани судбини кои се мешаат пред сѐ со минатото, историјата и предисторијата и она што е најважно нешто што е впиено како неизбришива трага на сите тие предмети, кои што ние ги нарекуваме археолошки пронајдоци. Тоа е најверојатно душата на нашето постоење. Ние оставаме отисоци, таа наша душевна,курсуална, лична егзистенција и тогаш преку овие „вечни предмети“, „вечни артефакти“ се сообразуваме со нешто што е токму тоа, душевна историја на човештвото. Она што ова книга го носи е едно резиме на антропоморфните предмети во неолитот. Делото само по себе нуди една друга можност, тука е дадена мапата на наоѓалиштата – рече проф. д – р Александар Прокопиев.

Гоце Наумов,еден од авторите на книгата потенцираше дека иако располагале со скромна сума сепак успеале да дојдат до некакви сознанија благодарение на музеите кои им ислегле во пресрет. Тој изрази голема благодарност до Александар Митевски, кустос од Н. У. Завод за заштита на спомениците на културата и Музеј – Прилеп и на Марија Василева, кустос од Н. У. Завод и Музеј Битола, што им овозможиле пристап во неолитските колекции и соодветната документација што се чува во нивните музеи. Благодарност упати и до Јован Шурбановски, тогашен директор на Музејот на град Скопје, до Љубо Фидановски, кустос во Музејот на град Скопје и до Александар Димовски и Виолета Цветановска, керамичари од Скопје.

- Без сите овие колеги, нивните сугестии, идеи и отвореноста за соработка, резултатите од нашиот проект и оваа монографија, ќе беа многу поскромни - рече Наумов.

Со оглед на ограничените финансиски средства проектот најтемелно е реализиран во рамките на неолитските наоди од Говрлево и Зелениково. Токму овие два локалитета ги врзуваат авторите со нивниот драг колега и пријател Милош Билбија кој од 1979 до 2010 работел како кустос во Музејот на град Скопје и бил раководител на ископувањата водени во двата локалитета.

- Археологијата е наука која го истражува минатото. Целта на археологот не е да открие 16 000 предмети, туку низ тие предмети да го открие минатото. Ние добивме 1600 евра од кои направивме книга од 100 страни. Ако добивме 2 милиони долари, веројатно ќе направевме 50 тома книги, ако го направевме тоа, денес не требаше да се грижиме за нашето минато, за промоцијата на нашата култура во странство, за нашето признавање и не признавање. Во Македонија сѐ уште постои себичноста во археологијата. Ние забораваме дека предметите што ги се наши, а не на оваа земја. Фактот што јас и Гоце го поделивме авторството значи намалување на себичноста. Творештвото бара не себичност, бара жртвување, бара споделување на авторството. Оваа книга ја посветивме на Милош Билбија. Милош Билбија не е некој симболички лик на кој ние сега му се заблагодаруваме. Тој е на некој начин наслов на оваа книга, затоа што многу негови идеи се внесени во оваа книга, неговата емоција и енергија со која слободно можам да кажам дека не воспитуваше нас е внесена тука, само што не може да се концепира. Јас Милош Билбија го запознав откако завршив студии. И првите археолошки испитувања како студент ги водев паралелно со него, јас бев помошник на една од најинтересните изложби направени за неолитот во Македонија, во далечната 85/86 година. На некој начин Милош Билбија е присутен како дух , како енергија, кој не инспирираше сето ова да го работиме. Сакам на овој начин да му се зблагодарам на Милош Билбија за сите форми на инспирација што ги внесе во нас и не натера на некој начин да ја завршиме оваа книга. На некој начин како држава сме опседнати од археологија што ми се чини е добро и секоја култура и нација мора да го преживее тој стадиум. Многу често се прашуваме или нас не прашуваат што вие би издвоиле од македонската археологија, некој ќе каже „Златните маски“ од Требениште, некој Стоби, Охрид... Мене кога некој би ме прашал, а мислам дека и ме прашал јас, секокаш ќе кажам и ги нарекувам тие предмети богињка, мајка и куќа, тоа се мали искршени предмети. Сѐ друго што имаме ние го има најчесто и во други земји, најчесто го има и поубаво. Единствено нешто по што сме ненадминати се тие предмети. Не само ненадминати, никој нема и приближно такво нешто. Тука ние не зборуваме за драгоцени камења, ниту за злата, ниту за некаква уметност, тоа се прости предмети. Она што е најважно е симболиката, во нив има еден агрегат на симболика толку силен, што ние не сме свесни за тоа. Ако некој го познава Јунг и читал некои од неговите дела ќе видите дека една од клучните негови особености ја наведува токму оваа метафора „човекот како куќа“, подрумот е потсвеста, приземјето е рациото, а горниот дел над- егото, алтер- егото. Кога Јунг би го имал овој предмет, а за жал не го знаел, тој апсолутно би го ставил на насловната страна на своето клучно дело, бидејќи е тотална формула на целата суштина на неговата наука. Ова го кажувам само да ви покажам колку археологијата може да биде инспиративна за другите науки. И, мислам дека во наредниот период треба да кажеме малку крај на оваа наша приземна- земна археологија и да почнеме да правиме книги не за нас археолозите, туку за другте науки, за да може други да не цитираат, социолози, психолози, уметници, економисти ако сакате. Тоа е мојата порака – рече професорот Никос Чаусидис.

Извор: Глобус

Македонија ја победи Грција во Хаг

2011-12-05T19:15:00.008+01:00

Судот во Хаг донесе пресуда во корист на Македонија во врска со прекршувањето на времената спогодба од страна на Грција. На НАТО самитот во Букурешт, Романија, Грција стави вето за влез на Македонија во таа организација, што претставува јасно кршење на времената спогодба потпишана во 1995 година, во која Грција се обврзува да го блокира членство на Македонија во некоја организација, во која Грција претходно станала член, и да ѝ дозволи Македонија да се зачлени под временото име, односно под референцата Поранешна Југословенска Република Македонија.
Поради фактот дека Македонија иако ги исполни сите услови за влез во НАТО, Грција сепак стави вето и Македонија извиси на НАТО состанокот во Букурешт. Република Македонија се одлучи да ја искористи правната можност за да докаже дека времената спогодба е прекршена од страна на Грција и поднесе тужба во судот на правдата во Хаг, Холандија.

Судот на ден 5. Декември 2011 година пресуди во корист на Р. Македонија по 2 точки од поднесените 3:

(1) одлучи, со 14 (четиринаесет) гласови наспроти 2 (два), дека е надлежен да се расправа по пријавата поднесена од страна на Република Македонија на 17. ноември 2008, и дека оваа апликација е допуштена;
(2) одлучи, со 15 (петнаесет) гласови „за“ и 1 (еден) „против“, дека Република Грција, со ветото кое го постави против влез на Република Македонија во НАТО, ја прекрши својата обврска во Член 11, став 1 од Времената спогодба од 13. Септември 1995 година;
(3) ги отфрла, со 15 (петнаесет) гласови „за“ и 1 (еден) „против“, сите други поднесоци направени од страна на Република Македонија.

Целата пресуда можете да ја видите овде: КЛИК

Поништување на Договорот од Букурешт од 1913 година

2011-07-15T16:12:00.011+02:00

Интересна анализа на „Македонска Искра“

Во правото кога е направен договор меѓу договорните страни, секогаш постои можност да се појави трета страна, која не вклучена во договорот, чиј што правен интерес е засегнат со тој договор. Кога и да се појави оваа трета не - договорна страна, може да отпочне со правна постапка со намера да се откаже или поништи договорот, кој делува на нејзина штета. Ова исто правило важи како во правото така и во дипломатијата.

Моето убедување е дека тоа што следува ќе биде на големо изненадување на сите нас - Македонците, секаде каде што сме.

После објавувањето на интернет на сите договори и протоколи во врска со поделбата на Македонија и други внатрешни договори помеѓу кралствата на Србија, Бугарија и Грција во нивните зделки на Балканот, дојдов до правен заклучок дека со формирањето на современата македонска држава (АСНОМ), чии наследници денес сме ние како независна Република Македонија - Ние сме оваа не - одговорна страна со правен интерес.

На кратко, со одржувањето на Собранието на АСНОМ и прогласувањето на независноста на Република Македонија, ние Македонците директно и ефективно да придонесовме заправно поништување на ефектите од сите спогодби и договори, јавно или тајно склучени меѓу Кралството Србија, Кралството Бугарија и Кралството Грција - како договорните страни, со амин на Големите сили во тоа време, со кои е извршена поделба на македонската земја и народ.

Целиот текст овде:

„Македонска Искра“

Повторно проблеми со владиката Петар во Австралија

2011-07-11T22:17:00.010+02:00

Објавено во „Македонска Искра“

Злонамерни лаги зад името на Џими Мераков

По повод крајно непристојните клевети упатени на моја сметка и на сметка на заедниците кои ги претставувам, објавени во Австралиско - македонскиот неделник, на 21. јуни 2011 г., со наслов ‘Антиохиската Патријаршија не е Грчка Црква – Злобни Лаги Против МПЦ,’ под кој стои името на неофицијалниот гласноговорник на владиката Петар, Џими Мераков, го изјавувам следното:
1. Написот на Џими Мераков е одговор на наш напис кој воопшто не е објавен во Австралиско - македонскиот неделник, иако ние тоа уредно го побаравме. Чесно ќе биде Австралиско - македонскиот неделник да ги објави и написот и документите на кои се однесува одговорот на Мераков, за читателите самите да се уверат кој зборува врз основа на документирани факти, а кој сака да ги оцрни своите противници со сеење на злонамерни чаршиски фантазии.

Целиот текст овде: „Македонска Искра“

2011-07-11T01:33:00.004+02:00

„Македонска Искра“ пренесува интервју со Христос Сидеропулос Претседател на „Македонското движење за човекови права“.

Христос Сидеропулос е Претседател на „Македонското движење за човекови права“ што работи во Грција. На прославата по повод 55 - годишнината од граѓанската војна во Грција тој ги обвини бегалците дека половината од нив само се жалат на судбината и дека ништо не сториле за да ги добијат правата.

Христос Сидеропулос

Неговата организација речиси 15 години ги бара правата на македонското малцинство во оваа земја. Тие го покренале овој проблем во Обединетите нации, во Советот на Европа, во Европската Унија, а контактирале и со Хелсиншкиот комитет и со Амнести инетрнешенал.

Целото интервју овде:

„Македонска Искра“

Македонското прашање и грчката надворешна политика

2011-07-10T22:54:00.007+02:00

Интернет страната „Македонска Искра“ во Македонија прв пат го објавува текстот на Павлос Воскопулос. Оваа статија прв пат е објавена во 1997 година, во „Нова Зора“.

Дел од текстот:

Се разбира, цел е да се врежи грчката национална свест кај „туѓото“ население во Македонија, со паралелно „просветување“ за „нецивилизираните“ соседи, така што да се создаде чувство на супериорност.

Името Славомакедонец денес е продолжение на оваа политика. Терминот е измислен во Министерството за надворешни работи во деценијата од 30-тите години, потоа е усвоен од КПГ, која го направи познат од 1946-49 година.

За Гркот - националист Славомакедонец значи Словен во Македонија, т.е. лице без национален идентитет, или во најдобар случај славофон во Македонија, имено од „словенската припадност“ со грчка национална свест. Тој е и аргументот што се пласира на средбите на грчките функционери со претставниците од меѓународните организации, но и на помладите „македономахи“ кога се осврнуваат на „славофоните“ од Македонија.

Оние што планираат и поттикнуваат политика на такви аргументи не сфаќаат дека тоа го прават со задоцнување, најмалку, од 150 години, бидејќи постоењето на некоја нација е независно од нечии желби. Постоењето, пак, на македонска нација и на етнички Македонци во Грција, е една реалност и, поскоро или подоцна, со оваа идеја ќе се помири секој грчки граѓанин. Оваа реалност реалност не треба ниту да застрашува, ниту да провоцира.

Целата статија можете да ја прочитате овде:

„Македонска Искра“:

Македонскиот Цар Душан

2011-07-10T15:06:00.003+02:00

„Македонска Искра“ има интересен текст за Цар Душан, кој е крунисан во црквата Св. Димитрија, во Скопје.

Во Скопје, во 1349 год, Стефан Душан издава свој Законик, кој, за жал, во оригинал не е зачуван, меѓутоа зачувани се десетина преписи и од таму добиваме информации за оваа историска личност.

Душановиот законик започнува со зборовите "Законик на пречесниот и христољубивиот македонски цар Стефан,

Цар Душан

владетел српски, бугарски, унгарско-влашки, далматиниски, арбанашки, и на многу други региони и земји". Вака гласат загрепскиот (Хрватска), раваничкиот (Србија), софискиот (Бугарија) препис на Душановиот законик. Душановиот законик со Стефан Душан како македонски цар ќе се најде и во книгата на Љ. Стојановиќ: (Lj. Stojanovic, Stari srpski zapisi i natpisi. Knj. III, Beograd 1905, p. 41 (nbr.4949).) Дури и познатата Едит Дурхам во своето дело "Висока Албанија", прво издание, отпечатено во далечната 1909 година зборува за Македонците, каде што го цитира Душановиот законик "Законик на Цар Душан Македонски, автократ на Србија, Бугарија, Унгарија, Влашка,..” (Edith Durham, "High Albania" First published in 1909, page 294. In London Edward Arnold Publishers to the India Office 1909).

Оваа статија е преземена од овде:

„Македонска Искра“

Нов скандал со Битолска млекара - ИМБ - Бимилк!

2011-07-09T12:49:00.004+02:00

„Македонска Искра“ и неделниот весник „Его“ објавија скандалозни откритија. ИМБ - Бимилк во своите производи наместо домашно млеко користи евапорирано млеко. Имено, од ноември минатата до март оваа година, секоја недела само преку граничниот премин Меџитлија се увезуваат по 40 - 50 тони евапорирано млеко, од кое по додавање на вода, може да се добие од 150 – 100 тона „обично“ млеко!!!

Според неделникот „Его“, во март е увезено вакво млеко и од Франција, кое било бактериолошки неисправно, но подоцна тоа млеко е преработено и од него се добиени 13 тони кашкавал!!!

Прочитајте ја целата статија овде:

„Македонска Искра“

Присуство на Тајни друштва во Македонија

2011-07-08T17:31:00.004+02:00

Деновиве на интернет страната на „Македонска искра“ прочитав интересна статија, кој и како ја „води“ Македонија, ми е страв да помислам во кој правец. Ви препорачувам да ја прочитате.

„Има сила некаде, така организирана, толку препредена, толку будна, толку блокирачка, толку комплетна, толку перверзна, што подобро тие што зборуваат со осудување за неа, да не зборуваат погласно од шепот“ (Видроу Вилсон, 1913, Претседател на САД (1913-1921)

ГРБОТ НА ГОЛЕМАТА ЛОЖА НА МАКЕДОНИЈА

Илуминати

Официјално, ниеден Македонец не е Илуминат. Но општа пракса меѓу 13те фамилии е да имаат едно дете тајно и тивко без фанфари, (како случајот со Хитлер) и да се посвои детето во друга фамилија. Детето тогаш зема друго презиме, со што се крие генеологијата, а во окултните церемонии ќе се прикажуваат биолошките родители. Треба да се укаже дека странската масонерија преку внатрешни лица отвара клиники за вештачко оплодување, а се настојува челните лица на клиниките да бидат во масонеријата.

Језуити

Со оглед на тоа дека во Македонија има римокатолички цркви во Скопје, Битола и Струмичко веројатно во помал дел од верниците има и такви кои се Језуити. Познато е дека во Македонија (во Охрид) дејствуваат пасторално неколку језуити од Загреб.

Скриениот дел на језуитите е воено разузнавачка дејност за Ватикан. Меѓу главните непријатели на верско поле е и православието а цел им е да се воведи екуменизам под контрола на Ватикан.

Ако се знае делот од тајната заклетвата која им се чита на језуитите:

“Сине мој, сега си научен да играш прикриено, меѓу римокатолиците да бидеш римокатолик, и да го шпиунираш сопственото братство; да не му веруваш на ниеден човек, ниту во еден човек; меѓу реформистите да бидеш реформист, меѓу хугенотите да бидеш хугенот, меѓу калвинистите да бидеш калвинист. Меѓу протестантите да бидеш протестант и да ја придобиеш нивната доверба, да држиш дури и беседа од нивна проповедница, и да ги поткажуваш со сета своја силина на своето битие на нашата света религија и нашиот папа... Научен си да подмолно сееш семе на омраза и љубомора меѓу народите, регионите и државите кои живеат во мир, и да ги поттикнуваш на крвави дела туркајќи ги едни против други...“ може само да се претпоставува за местото на инфилтрација (не дај боже дури и во МПЦ).

Масонерија (Слободно Ѕидарство)

Бидејќи тајните друштва постојат одамна, тие одамна го вршеле своето влијание врз народот на територијата на Македонија но најчесто било од страна на масоните. До Втората Светска војна влијанието најчесто доаѓало преку печалбарите а помалку од ретките македонски интелектуалци. На многу цркви од печалбарски краеви можат да се видат масонски симболи (како во Гопеш-Битолско). Би требало да се направи подетална студија за ова, но масонството било пораширено кај власите, кои по таа основа на поврзаност имале подобри шанси за тргување па се стекнале со поголеми имоти.

Сигурно е дека масонеријата има одиграно позитивна улога при стварањето на националната свест на Македонскиот народ, пред се поради потребата на масонеријата да ги распадне сите држави каде таа не е на власт. Од тој аспект масонеријата вршела свое влијание и пред и после Илинденското востание. На пр. се знае дека Гоце Делчев на своите предавања како учител кажувал за Џузепе Мацини (задолжен од Ротшилд-ови за светските револуции во тој период), и Гарибалди, кој ја спровел револуцијата во Италија. Но поради немање на соспстена масонска ложа, Македонците учествувале во бугарски и српски ложи.

Основни цели на масонеријата по ослободувањето во 1945 е да се инфилтрира во МВР и во МНР на Југославија а исто така и на Македонија. Во овој период Македонските масони се дел најчесто од српската масонерија.

После смртта на Тито, пред и после осамостојувањето на Македонија, странската масонерија делува поединечно пред се во Министеството за Надворешни работи и кај директорите на фирмите и трговските претставништва во странство. Односно оние кои имаа чести комуникации во странство. Масоните од повисок ред од странските земји, со цел за ширење на масонството, лесно дојдоа до контакт со наши луѓе кај кои вешто ги искористија “необузданото славољубие, врела страст и алчност, немилосрдните освети и пакосната омраза“. “Ќе ги подржувавме сите амбиции истакнувајќи ја власта како врховна цел на сите амбиции.“ Овој тип на луѓе лесно го прифатија основниот принцип на масонството -`сила лукавство и лицемерие` и станаа новата Македонска елита.

Формирање на јавно лице на масоните

Према некои информации самостојната Македонска масонска ложа е формирана на 15.10.1996 од 26 мајстори но тоа било недоволен број. Големата Масонска Ложа на Македонија официјално е формирана на 1.10.2005 и се приклучи на светската “Армија Евреи-Масонерија“. Треба да се напомене дека регистрираните членови се само јавниот дел на Масонеријата, повеќе како оддел за комуникација со јавноста.

Влијанието на масонеријата врз политиката може да се види и од фактот што неколку дена потоа Македонија доби статус членка-кандидат за ЕУ (како награда за успешната работа на тајната масонерија)

По доаѓањето на ВМРО-со Груевски на власт бројот на припадници во масонеријата драстично се наголеми зашто беше потребна нова елита, врз која ќе се потпира.

Целата статија погледнете ја овде:

„Македонска искра“

Документирана вистината за Eгејската Голгота!

2011-05-03T16:11:00.003+02:00

Секоја траума, спомен и сеќавање што ги преживеале во текот на Граѓанската војна во Грција,Македонците од Егејот ќе може да ги раскажат и да останат засекогаш запишани како дел од историјата на македонскиот народ. Сведоците на голготата ќе може тоа да го сторат во Институтот за национална историја. Ако сакаат може да повикаат екипа да ги посети дома за да ги раскажат своите животни приказни.

Иницијатор за заштита и архивирање на културното наследство од Егејска Македонија е Сојузот на стопанските комори на Македонија. Тие му понудиле на Институтот за национална историја да ја реализира нивната идеја. Научниците од Институтот ја прифатиле идејата без резерва бидејќи сметаледека тоа треба да се направи, вели Тодор Чепреганов, директор на институцијата.

- Идејата е да се соберат сеќавања, артефакти, фотографии, сето она што го имаат луѓето кои ја искусиле судбината на егејската голгота, од 1941 до 1949 година. Проектот е многу значаен оти годините си одминуваат, генерациите по природен пат си заминуваат. За идните поколенија нема да остане ништо. Можеби по многу години некој ќе побара да види и да чуе човек што лично ја раскажува својата животна приказна. Сето тоа треба да биде документирано бидејќи е дел од македонската историја. На пример, претседателот на Иран денес кажува дека Холокаустот е измислица и дека воопшто не се случил - објаснува Чепреганов.

Извор: Egejska.com

ЕДНА ГОДИНА НОВА ЗОРА

2011-05-03T15:53:00.003+02:00

Солун 04.05.2011

ЕДНА ГОДИНА НОВА ЗОРА

Една година НОВА ЗОРА. Една година, редовни издавања, 250.000 копии, илјадници посети во вебстраницата www.novazora.gr. Една година полна со оцрнување на целиот обид и на нашите лица, полна со закани, полна со обиди за исчезнување на весникот. Но уште по полна со прифаќањето од страна на Македонците и општо демократи Грци, уште по полна со учеството во целиот процес на голем број луѓе, преку совети, делење на весникот, помош, материјал за изданиета. Полна исто така со охрабрувачки зборови за да го продолжиме овој обид. Големо и надежно присуството и учеството на младината. Светла порака за иднината. Една година, каде се појави малку светло во темницата, која државата и парадржавата прави се да ја одржи. Темница околу информирањето на Македонци за политичките, актуелните, историските, културните, човечките прашања, поврзани со нив.

Ние Македонците сме тука. И продолжуваме !

Редакциската Комисија

Крале Марко и дете Дукадинче

2011-04-22T22:51:00.002+02:00

МАРКО И ДЕТЕ ДУКАДИНЧЕ

Седнал Марко с мајка да вечерат,
Над него је ѕвезда Вечерница,
И је ворит Марко Кралевике:
„А егиди ѕвездо Вечерницо!
Ти ми стоиш мошне на високо;
Тебе нешто ја ке те опитам,
Ти се мољам прао да ми кажиш;
Али негде имаш догледано
Да се најдит појунак от мене?”
И му зборвит ѕвезда Вечерница:
„Ајти Тебе Марко Кралевике!
Ако сакаш право да ти кажам,
Да си зеиш твоја брза коња,
Та да појдиш земја Дукадинска,
Тамо имаш дете Дукадинче,
Дете имаш до седум години,
Седум п'ти појунак от тебе.”
Тога Марко ми се насмеало.
Тога велит негва стара мајка:
„Што се смеиш, мои мили синко!
Аљ се смеиш со мојата старост,
Аљ се смеиш со твоја нееста,
Аљ се смеиш со твоето дете?”
Тога велит Марко Кралевике:
„Не гибај ме, мајко, што се смеам,
П'т си имам сега јас да одам;
Ја ке одам земја Дукадинска;
Тук' извади моја брза коња.”
Тога јавна негва брза коња;
Први петли дури пропеали,
Црно море Марко го препливал,
Дури ми се зора обзорила,
Ми излезе крај бели друмои.
Тамо најде три млади орачи,
И им рече Марко Кралевике:
„Добро утро, три млади орачи!
Ке в' опитам, да не ме мамите.
К'де седит дете Дукадинче,
Што ми било от седум години?”
Му рекоа три млади орачи:
„Ај ти тебе незнаена дељо!
Сами му се куки познавает,
Стреи му се бисер поднизани,
А бедени от ж'лта дукада,
Вити порти му се челикои,
А диреѕи му се мраморлии.”
Појде Марко на негои порти,
Еднош кљуквит, а два п'ти виквит:
„А излези дете Дукадинче!
Да те вида ти што дете ми си,
Да ти видам твоја јунаштина!”
Ми излезе дете Дукадинче,
И му рече дете Дукадинче:
„Ајти тебе незнаена дељо!
Адет немам во нашава земја,
Пријатели на п'т да пречеква;
Туку ела дома да седниме,
Да јадиме, малу да пиеме,
Оту после да се обидиме.”
Ми отиде Марко Кралевике.
Јале, пиле три дни и три ноќе;
Си станае на четвортиот ден,
Отидое в она рамно поле.
Тога рече Марко Кралевике:
„Ајде сега камен да фарљаме,
Да видиме наша јунаштина,
Кој ке бидит јунак над јунака.”
3еде Марко камен да си фрљат,
Малу камен што ми потфрлило,
Го фрлило токму три саати;
Го барае камен го најдое.
Си подфрли дете Дукадинче,
Малу камен што ми подфрлило,
Го барае три дни и три ноќе,
Нигде камен не си го најдое.
Се наљути Марко Кралевике,
И му рече на дете малоо:
„Ајде сега да се обидиме
С остри сабји, со брзего коња.”
Се измами дете Дукадинче,
И си зеде своја брза коња;
Колку фати коња да подиграт,
Му се спушти Марко Кралевике,
Го пресече преку полоина.
Уште дете не ми је узнало,
И ми рече дете Дукадинче:
„Ајти тебе, незнаена дељо!
Нешто мене срце ме набољвит.”
И му рече Марко Кралевике:
„А егиди дете малечкоо!
Кога сум бил како тебе дете,
Многу п'ти срце ме болило,
Мали деца така болит срце;
Тук стегни си твоја брза коња,
Та да си се едногп обидиме,
Колку дете коња си постегна,
Се разљути коња, се разигра;
Дете падна, два трупа се стори;
И се спушти Марко Кралевике,
Му ја зеде негва добра глаа,
Си отиде при седум кралеи;
Им ја каза глаа от детето,
Зашт' имаше многу јунаштина,
Седум п'ти појунак от Марка.

Му рекое седумте кралеи:
„Бог те убил, Марко Кралевике! Што кајдиса н' ова лудо дете! И гробнина да ти се незнаит.”

Иницијатива Германија да не признае под уставно име!

2010-12-04T00:06:00.004+01:00

Германија е една од неколкуте европски земји која сеуште не нема признато под нашето уставно име. Пред неколку месеци во Берлин беше одржан митинг со барање Германија да не признае под уставно име. За да дадеме свој придонес во оваа битка на нашите во Германија решивме да иницираме Интернет кампања која ја има истата цел.

Немаме заблуди дека со ова ќе постигнеме којзнае колку голем успех, ама ако постојано се водиме од дефетистичка филозофија, сигурно е дека никогаш и нема да постигнеме нешто со што ќе направиме разлика. Од друга страна пак ако сите запнеме со здружени сили и ако секој го даде својот максимум, неминовно ќе успееме да се избориме за нашето име.

Дури и да не успееме сега, ефектот од иницијативата ќе се кумулира и ќе дојде моментот кога последната капка што ќе ја наполни чашата, колку и да е мала ќе резултира со признавање на Македонија под уставно име.

Линк

Писмото е адресирано до:

Амбасада на Германија во Македонија - Линк

Мисија на Германија во ООН - Линк

Влада на Германија - Линк

Sehr geehrte Damen und Herren,

Am 15. April 1993 hat die Bundesrepublik Deutschland die Republik Mazedonien als selbstständigen Staat anerkannt, sodass beide Länder diplomatische Beziehungen aufnahmen. Allerdings war die Anerkennung nicht unter dem verfassungsmäßigen Namen unseres Landes - Republik Mazedonien, sondern unter der vorübergehenden Referenz, mit der die Republik Mazedonien in die UNO aufgenommen wurde.

Wir Bürger der Republik Mazedonien, glauben, dass diese Entscheidung die vorübergehende Referenz als Bezeichnung für unser Land anzuwenden nicht den Prinzipien als auch den Rechten von Freiheit und Gerechtigkeit entsprechen.

Die Referenz, unter der die Republik Mazedonien in die UNO aufgenommen wurde, ist nur für die Verwendung innerhalb der UN, wie in der Resolution 817. angegeben.

Ein weiterer Grund ist, dass die vorläufige Referenz unter der Mazedonien in die UNO aufgenommen wurde, eine vorübergehende Referenz darstellt - aber keinen Namen!

Wir, die Bürgerinnen und Bürger der Republik Mazedonien mit Sinn für Gerechtigkeit und Fairness, bitten, dass die grundlegenden Menschenrechte und Prinzipien auch für uns gelten. Haben wir es nicht verdient, unseren Namen zu tragen, den wir gewählt haben und mit welchen wir uns seit Jahrhunderten selbst nennen und definieren?

Unsere Bitte an Sie ist dazu beizutragen, die Ungerechtigkeit und Diskriminierung zu beenden und unser Land unter seinem historischen und verfassungsmäßigen Namen anzuerkennen - Republik Mazedonien.

Wir möchten anmerken, dass über 130 Länder weltweit, darunter die USA, Kanada, Brasilien, Indien, China, Japan, Russland ... unsere Heimat unter ihrem verfassungsmäßigen Namen anerkannt haben!

Auch möchten wir nicht vergessen zu erwähnen, dass wir die öffentliche Meinung Deutschlands zur Kenntnis genommen haben, in der wir überwiegend mit unserem verfassungsrechtlichen Namen bezeichnet werden.

Der Name unserer Heimat ist Republik Mazedonien! Wir Bitten dies zu respektieren, so wie wir immer Ihren Namen respektiert haben!

Mit freundlichen Grüßen

Почитувани дами и господа,

Сојузна Република Германија на 15 април, 1993 година, ја призна Република Македонија со што и двете земји воспоставија дипломатски односи. Како и да е признавањето не беше под уставното име на нашата земја - Република Македонија, туку под привремената референцата со која Република Македонија беше примена во ООН.

Ние граѓаните на Република Македонија, сметаме дека одлуката вашата земја да ја користи привремената референца како име на нашата земја е направедна и неправилна.

Имено реферецата под која Република Македонија е примена во ООН, е за да се користи само во ООН, како што стои и во резолуцијата 817.

Втора причина е затоа што привремената референца под која Република Македонија е примена во ООН е привремена референца, а не име!

Ние граѓаните на Република Македонија водени од правичноста и праведноста, бараме и за нас да важат основните човекови права. Зарем ние не заслужуваме да бидеме ословувани со името кое сами сме си го избрале и со кое сме се нарекувале со векови наназад?

Бараме од вас практично да придонесете за прекинување на неправдите и дискриминацијата во светот, и да ја признаете нашата земја под нејзиното историско и уставно име - Република Македонија.

Ве потсетуваме дека над 130 земји во светот меѓу кои САД, Канада, Бразил, Индија, Кина, Јапонија, Русија... ја признаваат нашата земја под нејзиното уставно име!

Исто така сакаме да спомнеме дека во јавните медиуми и во целото германско општество веќе одамна се користи нашето уставно име.

Името на нашата земја е Република Македонија! Ве молиме почитувајте го тоа исто како што ние отсекогаш сме го почитувале вашето име.

Со срдечни поздрави

-----

Две дополнителни банерчиња за иницијативата

Слободно преземајте ги сите банери за иницијативата и ширете ги низ Нет. Доколку сакате можете да се пријавете и во FB групата Deutsch - Mazedonische Freundshaft (Германско - македонско пријателство)

При очи ти си слеп - Цветанка Глигорова

2010-12-02T20:50:00.007+01:00

К`о денот што се скри, од жега летна

во срце ми се сви, во мракот сретнав,

во секој чекор си, во сите мои сни,

еј, мило мое, во сите сни!

Од секој златен цвет се буди роса,

кон твојот дремлив свет, ќе тргнам боса.

Кој да крие, тешко ми е, дал` сонот ќе ти каже,

дали ќе ти шепне глас, те љубам јас!

При очи ти си слеп, ме гледаше, а не виде,

било судено да не биде, не биде, мило мое.

При очи ти си слеп, ме гледаше, а не виде

било пишано да не биде, не биде мило мое.

К`о ветрот јужен си, во силни ветри,

а јас пак мислам сум, што ќе те следи,

кој да крие, тешко ми е, дал сонот ќе ти каже,

дали ќе ти шепне глас, те љубам јас!

При очи ти си слеп, ме гледаше, а не виде,

било судено да не биде, не биде, мило мое.

При очи ти си слеп, ме гледаше, а не виде

било пишано да не биде, не биде мило мое.

Fingerprint

2010-11-17T18:59:00.000+01:00

Грците аргати во Турција!

2010-11-16T11:11:00.004+01:00

Во текот на годинава голем број грчки државјани побарале работа во Турција, објавија турските медиуми. Причина за тоа е големата невработеност во Грција (12,6 проценти) создадена од тешката економска криза и воведените владини рестриктивни мерки. Фактот што Грците бараат работа во Турција за плата, која е еднаква на половина од минималната заработувачка во Грција, покажува дека тие се наоѓаат во безнадежна состојба поради невработеноста во нивната земја.

Според службеници од грчкиот конзулат во Истанбул во текот на годинава голем број Грци побарале помош во дипломатското претставништво со барање да им се најде работа во најголемиот град на Турција. Дипломатите сметаат дека ова претставува преседан, бидејќи до лани во амбасадата не пристигнувале вакви молби.

Извор

Македонка создаде софтвер за лекување нервни болести!

2010-11-16T11:07:00.006+01:00

Весна Прчковска докторираше во Холандија на нова софтвер-алатка која треба да помогне во дијагностиката и лекувањето на нервно заболените. Успехот на Прчковска деновиве го одбележуваат и холандските медиуми

Дваесет и осумгодишната Македонка Весна Прчковска одбрани докторски труд на Универзитетот за технологија во Ајндховен, Холандија, за нов софтвер за полесно прикажување на мозочните влакна. Новата алатка треба да помогне во дијагностиката и лекувањето на нервно заболените. Успехот на Прчковска деновиве го одбележуваат и холандските медиуми.

Софтверот, во чие развивање учествувала македонската млада научничка, би бил од голема корист при интервенции на мозочни тумори, како и за лекување на Паркинсоновата болест, мултиплекс склероза и други заболувања на мозокот и нервниот систем. Со негова помош и со апаратот за магнетна резонанса се визуализираат мозочните влакна, па потоа прецизно може да се определи проблемот кај болниот.

- Работевме на техника со која се реконструираат мозочните влакна, особено во области каде што тие се допираат или се прекрстуваат, проблем што досегашните техники не успеваа да го разрешат. Работевме на подобрување на квалитетот на сликите и на нови техники за визуализација - вели Прчковска.

Нејзиниот успех допрел само до мал број македонски научници. Дел од нив реагираа со објаснување дека не се работи за нешто особено револуционерно. За разлика од нив, проф. д-р Миодраг Врчаковски од Институтот за рендгенологија не само што го пофали успехот на Прчковска, туку и објасни дека новиот софтвер треба добро да ги покаже нервните влакна, по што нервохирургот ќе знае каде точно треба да работи со електродите, кога го оперира болниот.

Извор

The UN illegally created a problem when admitting Macedonia

2010-11-16T10:53:00.003+01:00

Professor Igor Janev is on a personal mission against Greece. He has attempted to talk the Macedonian Government into pursuing legal avenues at the UN for more than 10 years. Most recently, Professor Janev was one of the initiators that helped Serbia win their case at the UN in questioning the legality of Kosovo’s declaration for independence. Professor Janev advises Macedonia to follow Serbia and question Greece at the UN’s General Assembly. While Macedonia has so far rejected/ignored professor Janev’s recommendations, foreign countries ask for and follow his advice.

Few decades ago, in 1948, Portugal was not allowed to be admitted at the UN without prior recognition by the then USSR. The ICJ stepped in and formed a law prohibiting the UN in setting new conditions on countries being admitted to the UN. Yet similarly to Portugal, under bizarre and illegal circumstances, Macedonia was asked to use temporary name in order to become a member?

Below is an excerpt of an interview Professor Janev gave Macedonian media.

How do you grade the present Macedonian position, the process in Hague, Nimetz…
- Someone ought to explain to Mr. Nimetz that Macedonia has no intentions to solve someone else’s problem, a problem illegally created by the UN, thus creating an ultra vires act. Macedonia can’t be a hostage of someone else’s mistakes. The UN will fix their error by transferring the case to the ICJ.

Why MANU gives no support in the ‘name negotiations’
- MANU is not well informed about the problem and has lack of experience when it comes to international laws tied to the name negotiations. If different, MANU would long ago recommended stoppage of all negotiations with Greece! Because of its lack of experienced intellectuals, MANU in its agenda gave no statement on the existence of lawful way to terminate negotiations and move discussions at the UN’s General Assembly. This is a huge omission by a high institution such as the Academy.

How many countries does Macedonia need at the UN to support transfer of dispute at ICJ?
- The number of non-aligned countries is 118. Tabling this question at the UN will require the support of minimum 41 countries. In Kosovo’s case, it was the Non-Aligned nations who gave an overwhelming support to Serbia, which received 77 votes.
What this means for Macedonia? With minimal to no lobbying effort, Macedonia will receive at least 60 votes at the UN.
UN’s court is aware the UN has broken articles 1, 4, 7 of the UN’s Charter when admitting Macedonia to the UN. This case is identical to the 1948 Portugal case which we should call upon.
There is no doubt the General Assembly will vote in favor of Macedonia after it hears the opinion of the court, thus cementing the “Republic of Macedonia” at the UN.

Why talks on Language, Identity?
- This is the result of complete incompetence demonstrated by Macedonian diplomats. This is the only reason why things such as culture, linguistics, going as far as and comparing the ‘historical’ identity of Greece is being negotiated. According to SC resolution 817, GA 47/225) the talks are only for the state’s name. The legal identity is an integral part, with essential character, and is used for legal identification or in legal cases. The legal identity can not be forced onto or taken away from someone. It is also illegal to ask a country (with conditions) to endlessly negotiate over its legal identity. Furthermore, it is nonsense to discuss culture or linguistics as both are not mentioned anywhere in the UN resolution.

This situation clearly shows the Macedonian side has tremendous lack of knowledge on the legality of this problem by putting the legal identity, cultural and national identity in the same basket. The Greeks understand this, being helped by the fact that Macedonian delegation continues to say the ‘dispute’ is a bilateral problem.
Not the case, this is a multilateral problem, we are not discussing, we are Negotiating. The Greeks understand that the Macedonians, in fact, do not understand the legal nature of this problem.

Any Legal ways left ?
- Referendum, can always be put in front of the citizens. I have no doubt the Macedonians will say “NO” to any change.
The question is whether we even need a referendum? We have already voted for independence, and it was then that we decided Macedonia to be Macedonia. There is no need for another referendum, especially not one instigated by Greece.
My stance is that Macedonia should not change the name. Instead should consider legal avenues at the UN and the ICJ.

What do you think of Branko Crvenkovski and his work as president, prime minister?
I believe our former president Crvenkovski is not an individual of low morale or a traitor. He is an individual with zero qualifications in the matter of international relations, politics, state affairs. It is only in this sense that I understand his unprofessional and amateurish statements in regards with the name dispute.
One thing stands. This man, with known lack of qualifications and basic knowledge lead Macedonia for many years in the international field and contributed for zero problems to be effectively solved or brought to a conclusion.

Извор:

Петиција! Petition!

2010-11-16T10:39:00.006+01:00

Dear sir or madam:

Your web page does not contain information about the nationality and language concerning the Republic of Macedonia.

The correct information which was present on the website up to Friday, November 12th -- but is now erased -- is as follows:

1. Macedonian (EN)
2. Macédonien (FR)
3. macedonio (ES)
4. македонский (RU)
5. 馬其頓共和國 (CH)
6. المقدونية (AR).

Macedonia was registered in the UN under the ISO Country code: MKD. That code was recently changed on your website as well.

To my knowledge, the changes happened without any formal decision of the UN Security Council.

If this is not a technical mistake or an omission on your part, it represents serious breach of international law.

As Macedonian, I ask that you immediately restore the name and adjective of our nationality and language as "Macedonian", as well as my country's code as "MKD".

There is no room for racism in the UN or for "genocide by administrative means", especially not on somebody else's bidding. Macedonians endured an actual genocide by physical repression and military means in the past two centuries, and potential Greek racist shenanigans by abusing the UN are completely unacceptable.

If you ignore this request, we, Macedonians from throughout the world, will pursue the matter in all relevant courts, including the court of public opinion, until our fundamental right to self-identification and self-determination is satisfied.

Just like all the other nations in the world, Macedonians deserve to be treated as equal under international law and with dignity and rights, without exceptions.

Let me remind you of the Article 2 of the UN Declaration of Human Rights and Fundamental Freedoms, which stipulates that people are entitled to all rights and freedoms of this without distinction of any kind, such as race, color, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status.

Furthermore, Article 15 of the said Declaration states unequivocally that "Everyone has the right to a nationality." This right includes all prerogatives of a sovereign nation, including the right to determine and freely choose its symbols of identity, including the name of the nationality, the language and the culture.

Thank you for your time and consideration and I hope you will do the right thing. Say Macedonia - and give peace a chance.

Sincerely,

Macedonian Spark

We call on every Macedonian and the true friends of Macedonia to sent this letter of protest against the UN's discrimination on Macedonia and Macedonians, signed with your name on the following adress:

http://unterm.un.org/dgaacs/unterm.nsf/Comment?OpenForm

Petition! Петиција!

2010-11-15T17:03:00.005+01:00

Dear Sir or Madam,

It is truly shameful, as much as it is illegal, for the UN to remove the name "Macedonian" from the designation of language spoken in Macedonia (and by Macedoniаns).

For two decades already, the UN is assisting Greek interests in breaking the basic International Laws, the basic Human Rights resolutions and commit unjustice towards Macedonia.
The principles of sovereign equality of states and the inviolability of their juridical personality, lead to the conclusion that the choice by a state of its own name is a basic, inherent right of the state. This right is not alienable, divisible or transferable, and is a part of the right to 'self-determination' (determination of one's own legal identity), i.e. it belongs to the domain of jus cogens norms.External interference with this basic right is inadmissible.
Interference with matters that are essentially within the domestic jurisdiction of a state, such as the choice of state's name, is also incompatible with the UN Charter, therefore, neither the Greek opposition to Macedonia’s name in UN, nor the intervention of the UN in the matters related to the name of the country, are consistent with the Charter.

The UN denies Macedonia the fundamental right to self-determination, which is the pillar of the international order. Macedonia satisfied all four conditions to be admitted in the UN, but two additional ones were added contrary to the accepted interpretation of Article 4(1) of the Charter. Thus Macedonia was admitted in the UN not under its name but a "provisional reference" i.e. derogated legal personality and imposed obligation to negotiate with a neighboring state about its own name.
These additional conditions quite differ from the conditions laid down in Article 4(1) of the Charter: they need to be fulfilled not before the admission, but after it.

According to the ICJ advisory opinion of 1948, no "political considerations" can be superimposed on, or added to, the conditions set forth in Article 4(1) that could prevent admission to membership.
Furthermore, forcing a state to use imposed derogated legal personality within the UN system and its relations with other international subjects is in violation with the right of states to non-discrimination in their representation in the organization of universal character, expressed in an unambiguous way in Article 83 of the Vienna Convention on representation of states.

In fact, the dispute over the name appears to be not between Macedonia and Greece, but rather, in an implicit form, between Macedonia and the UN.In this dispute Macedonia is defending its right to self-determination of its own legal identity.

The Republic of Macedonia was the FIRST STATE (legal subject) to make use of the name MACEDONIA when proclaiming it's independent republic in 1944 as People's Republic of Macedonia and with international rights, rightly defined by “Qui prior est tempore, potior est jure” - applies.
This means that the first in time prevails over the others.

Furthermore, Greek authorities commit themselves to respect the name Macedonia twice, first time in 1977 and the second time in 1982, on the Conference of the United Nations.

On the Third Conference of the UN for classification of geographical names, which was held in Athens in 1977, Greece adopted the resolution of the Conference, without any reserves. According to this resolution systems that are accepted in the Annex to this resolution to be adopted as international systems for transcription of the Latin, Serbo-Croatian and Macedonian geographical names in Yugoslavia.

In 1982, in Geneva, Greece recognized the name of Macedonia. Under the Agreement with attached documents and maps as material evidence. For its part, Greece has offered maps of their territory that no single region or one area of today's Greek state bears the name of Macedonia. The documents were adopted without a vote, by acclamation, on 31 August 1982.

The first resolution in 1977 was registered under number E/CONF.69/C.IV/L.4 on page 35.

The resolution of 1982 is recorded in the United Nations under the number E/CONF.74/L.107 as part of the conclusions of the Conference for classification of geographical names.

1982 E / CONF 74/L.110 on page 23 is the number which is registered under the UN resolution that Greece agrees to the use of the Macedonian alphabet and Macedonian geographical names.

Resolution of UN 1977: http://unstats.un.org/unsd/geoinfo/N0244983.pdf
Resolution of UN 1982: http://unstats.un.org/unsd/geoinfo/N0244990.pdf

It is about time you dump Greece's racism and pretense of objectivity in face of injustice. Bring back Macedonia's name and give peace a chance.

Sincerely,

Љубев јас (Барај ги мила мамо) Горан Стоилков

2010-11-12T08:17:00.006+01:00

Барај ги, мила мамо, барај ги,

сите писма, сите слики мои љубовни

Реф:

Немој да кажеш мајко

да се изгубени,
ниту мила мајко да се изгорени.

Срце ќе ми изгори мајко,

љубев, љубев, љубев јас.

Кажи ми, мила мајко, кажи ми,

зошто е тешко првата љубов да се заборави?

Реф:

Немој да кажеш мајко

да се изгубени,
ниту мила мајко да се изгорени.

Срце ќе ми изгори мајко,

љубев, љубев, љубев јас.

Сон ја сонувам, мајко, таа болува,

писмата мои таа ги чита, за мене тагува.

Реф:

Немој да кажеш мајко

да се изгубени,
ниту мила мајко да се изгорени.

Срце ќе ми изгори мајко,

љубев, љубев, љубев јас.

Грција во ООН манипулираше со аргументите

2010-10-04T14:38:00.004+02:00

Кога за Атина и за Брисел е битно дека кај Грците е поголемиот дел од Македонија, а кај нас помалиот, кога тоа е клучниот аргумент што еден грчки министер како Друцас го изнесува и пред ООН, нам не ни останува ништо друго освен уште еднаш да видиме како Грците станале газди на тој поголем дел од регионот
„Македонија е широк географски регион, од кој најголемиот дел е во Грција. Помал дел е во ФИРОМ, а најмалиот во Бугарија. Еден дел не може да претставува цел регион и не може ФИРОМ да си дозволи да долева масло на национализмот. Кое било решение мора да биде универзално имплементирано, зашто во спротивно денешната ситуација би се повторила во иднина“.

Ова е дел од обраќањето на грчкиот министер за надворешни работи Димитрис Друцас, искажано од говорницата на ООН. Овие зборови содржат еден од клучните аргументи на Грците за тоа зошто нé уценуваат дека не смееме државата да ја именуваме како Република Македонија - во грчки раце е 51 отсто од регионот Македонија. Плитка содржина, која веројатно целела на неинформираноста на поголемиот дел од членките на ООН за проблемот. Реално гледано, колку може една членка на ООН од Азија или од Африка, да биде длабински запознаена со суштината на спорот меѓу Грција и Македонија? И кога од грчкиот министер ќе се чуе ваква изјава, тогаш навистина испаѓа дека Република Македонија има за цел да узурпира нешто што и припаѓа на Грција, па оттука, нејзините уцени врз нашата држава имаат праведна основа. Тие се жртвата во овој случај, а ние крадците (за волја на вистината, зошто би се лутеле на странците, кога и во Македонија има такви што секојдневно настојуваат да ја уверат јавноста во таа приказна). Значи има некој регион на кој живеат и Македонци и Грци, а ние сакаме да се јавиме како претставници на целиот тој регион, иако кај нашите соседи, староседелци на тој простор, отсекогаш се наоѓале 51 отсто од него.

Се разбира, во говорот на Друцас нема забелешка за тоа дека е тотален аматеризам да се прави паралела меѓу една држава и еден регион и да се тврди дека имињата на регионот и државата можат да дојдат во судир. Неверојатно е дека овој, ни малку интелигентен аргумент, поминува во Брисел, но од друга страна, кога малку ќе се размисли, и не е толку неверојатно. Всушност, доволно е да се погледне и чуе некој како, на пример, Никола Саркози, и многу работи стануваат појасни. Но ете кога за Брисел е битно дека кај Грците е поголемиот дел од Македонија, а кај нас помалиот, кога тоа е клучниот аргумент што еден грчки министер како Друцас го изнесува и пред светската организација на народите, нам не ни останува ништо друго освен уште еднаш да видиме како Грците станале газди на тој поголем дел од регионот.

„Ја окупиравме Македонија“

А, сведоштва за тоа има и премногу. На пример, од 1913 година, кога Грците за прв пат во историјата стапнаа на тлото на најголемиот дел од градовите и селата во тие 51 отсто од регионот Македонија. Меѓу нив се и писмата на грчките војници, испратени до нивните роднини во текот на Втората балканска војна, а кои биле запленети и предадени на Карнегиевата комисија која имала задача да ги истражи злосторствата сторени во текот на таа војна.

Еден грчки наредник, чиј потпис е нечитлив, на 12 јули 1913 година до доктор Панаги Левенти напишал:
„Ги запаливме двете села, Дутли и Баница, родни места на страшни комити, и сé му предадовме на огнот, поштедувајќи ги само жените, децата, старците и црквите. Сето ова беше сторено без милост или сожалување, извршено со свирепо срце и уште посвирепа осуда“.

Наредникот Клетанис на 11 јули 1913 година, на брат му Јоани сакал да му се пофали:

„Драги брате Јоани. Овде живеат архикомити. Ние ги масакриравме сите. А местата низ кои поминавме, засекогаш ќе ми останат во сеќавање“.

Како што може да се забележи, во ова писмо Гркот зборува за луѓе што живеат во местата низ кои грчката војска минувала, а не за војници на непријателот. Значи, доволно било цивилите да бидат означени како комити, а потоа без грижа на совеста да бидат масакрирани.

Панагис Бегликис на брат му Сотир, на 15 јули 1913 година му се исповедал дека работите што се случуваат се такви какви што немало од деновите на Исус Христос. „Не е можно да се опише што се случува“, вели Панагис.
На 12 јули 1913 година, капларот Георгиос запишал дека секаде каде што минуваме дури и мачките нé избегнуваат. Какво е тогаш тоа ослободување на Македонија која, нели, отсекогаш била грчка, кога и мачките бегаат од ослободителите?

Нико Теофилатос исто така е доста конкретен за тоа како Грција дошла до поголемиот дел од Македонија: „Ми беа дадени 16 заробеници да ги одведам во дивизијата, а јас пристигнав само со двајца. Другите беа убиени во темнината, масакрирани од мене“.

Капларот Георгиос Коркоци на 11 јули 1913 година напишал една реченица која на Друцас сигурно не би му се допаднала: „Ја окупиравме цела Македонија, освен Тракија“.

Според истражувањето на комисијата, при таа окупација, „бројот на куќи изгорени од Грците во Втората војна не може да биде помал од 16.000“. Според стандардите што тогаш некои статистичари ги применувале, за куќите на македонските семејства се претпоставувало дека имаат барем по шест жители, што упатува на тоа дека биле запалени домовите на околу 100.000 луѓе.

„Грчките војници го ослободија првиот македонски град, како што пред тоа ги ослободија и другите покраини кои порано беа турски, но отсекогаш грчки и населението кое до вчера беше под турско ропство, може сега слободно да го дише воздухот на слободата“, пишува грчки „Емброс“ во октомври 1912 година, по повод предавањето на Солун од турската војска на Грците. Тоа што при тоа „ослободување“ Грците имале потреба без куќи да остават 100.000 луѓе, можеби и не е толку битно.

Луѓето како овци

И навистина, куќите биле помал проблем. Злосторствата врз луѓето што живееле во Македонија која „отсекогаш била грчка“, се нешто сосема друго. На пример, во Серес била заробена една девојка, а потоа убиена со уште шестмина. „Им ги извадивме очите додека беа живи“, запишал грчкиот војник Кости. За масакрот во Серес, комисијата забележала дека затворениците што преживеале имале рани какви што нанесува месар кога се обидува да коле луѓе, на начин како што би колел овца.

Анастасија Павлова, вдовица од Гевгелија, сведочела за злосторството извршено врз неа: „Војниците дојдоа во собата, ме тепаа со кундаците од пушките и паднав. ‘Сега‘ рекоа тие, ‘ ти им припаѓаш на Грците, твојата куќа и сé во неа’. Потоа дојдоа шеснаесетмина војници, ја бараа ќерка ми, а бидејќи не можеа да ја најдат, ме искористија мене, наместо неа“.

Ова е „воздухот на слободата“, кој стигна дури до говорницата во Њујорк?

Атанас Иванов од село Кирчево бил еден од многубројните сведоци на силувања:

„Откако малку се оддалечив, видов како селото гори. Сретнав една жена која се обидуваше огнот да го изгаси со вода. Дојдоа војници и ја силуваа. Видов шестмина војници како се обидуваат да силуваат една девојка. Друг војник протестираше поради тоа, но му се заканија со бајонети... Кога дојдов до логорот на офицерите, тие рекоа: ‘Одвете го и фрлете го во пламенот...’ На враќање кон селото сретнав деветмина други селани и видов како ги убија сите со бајонети... Избегав во тој момент велејќи дека сум Грк“.

Марко Буракчиев од околината на Демир Хисар раскажувал дека кога излегол од куќата ја видел својата сосетка Стојана Чаликова во вир од крв, мртва од рани со бајонет и трупот на малиот Ангел Пасков. Се вратил во куќата и видел двајца или тројца војници како ја претресуваат баба му за пари. Таа немала ништо и и го пресекле вратот.

Димитар Гудичов и Иван Радев од истиот крај раскажувале дека мажите биле затворани во куќите и живи запалувани. Четириесет жени биле затворени во куќата на Ангел Дуриов и таму тепани, соблечени и силувани. Четири жени биле убиени, а четири одвеле војниците. Павле Чавков додал дека видел како војниците зеле седум или осум жени, голи, од Горно Броди. Тома Поп Стојанов, од Долна Џумаја, изјавил дека неговиот татко, свештеник и 25 угледни граѓани ги убиле грчките војници и дека четири жени биле тепани и силувани додека не умреле.

Вака може да се реди до недоглед. Но приказните се слични и што е уште потрагично, тие се само од делот што се однесува на 1913 година. Да не зборуваме за подоцна, вклучувајќи го и периодот на Граѓанската војна до 1948 година. И сето ова влегува во аргументацијата на Друцас кога од говорницата на ООН зборуваше за поголемиот дел од Македонија што и припаѓа на Грција, од што, пак, сега го изведува своето право да нé негира.

Букурешката поделба

Последица на Втората балканска војна е Букурешката конференција за мир од 17 до 28 јули 1913 година (според стариот календар), на која е потпишан Букурешкиот договор со кој Грција и Србија како победнички во војната добиваат 89,89 отсто од територијата на Македонија, а Бугарија, како поразена страна, 10,11 отсто.

На конференција, зад Грција и Србија стоеле Франција и Велика Британија, додека Бугарите се надевале на поддршката од Русија и Австро-Унгарија. Најмалку половина од преговорите биле потрошени околу тоа дали пристаништето Кавала ќе и припадне на Бугарија (за што се залагала Русија) или на Грција (за што се залагале Франција и Велика Британија со цел да оневозможат Русите преку Бугарија да излезат на Егејско Море).

Историска карта на Грција која покажува како ја зголемувала својата територија и деловите што Грците ги сметаат за нивни, а кои сé уште се надвор од границите на грчката држава.

Автор: Дарко Јаневски

If You Call by Sharon Jones & the Dap-Kings

2010-10-04T14:16:00.004+02:00

I been layin
Alone for hours
But I haven’t slept at all
These eyes are closed
But I’m listening
For your call
These feet, too tired for walking
And these knees too weak to crawl
But these arms are strong enough to hold you
If you call
Am I dead
Or am I living
I feel no blood in these veins
But I could live, live and die like this forever
If I know I’ll taste your lips again
Doctor, doctor
Come cut my heart out
Cause it hardly ohh beats at all
But please, please leave a little potion
Just in case my baby calls
Just in case ohh my baby calls
If you call

Here I Love You by Pablo Neruda

2010-10-04T10:01:00.004+02:00

Here I love you.
In the dark pines the wind disentangles itself.
The moon glows like phosphorous on the vagrant waters.
Days, all one kind, go chasing each other.

The snow unfurls in dancing figures.
A silver gull slips down from the west.
Sometimes a sail. High, high stars.
Oh the black cross of a ship.
Alone.

Sometimes I get up early and even my soul is wet.
Far away the sea sounds and resounds.
This is a port.

Here I love you.
Here I love you and the horizon hides you in vain.
I love you still among these cold things.
Sometimes my kisses go on those heavy vessels
that cross the sea towards no arrival.
I see myself forgotten like those old anchors.

The piers sadden when the afternoon moors there.
My life grows tired, hungry to no purpose.
I love what I do not have. You are so far.
My loathing wrestles with the slow twilights.
But night comes and starts to sing to me.

The moon turns its clockwork dream.
The biggest stars look at me with your eyes.
And as I love you, the pines in the wind
want to sing your name with their leaves of wire.

Always by Pablo Neruda

2010-10-04T09:57:00.003+02:00

I am not jealous
of what came before me.

Come with a man
on your shoulders,
come with a hundred men in your hair,
come with a thousand men between your breasts and your feet,
come like a river
full of drowned men
which flows down to the wild sea,
to the eternal surf, to Time!

Bring them all
to where I am waiting for you;
we shall always be alone,
we shall always be you and I
alone on earth,
to start our life!

Pjesma za nas dvoje by Miroslav Antić

2010-10-04T09:53:00.002+02:00

Znam,
mora biti da je tako:
nikad se nismo sreli nas dvoje,
mada se trazimo podjednako
zbog srece njene
i srece moje.
Pijana kisa siba i mlati,
vrbama vetar cupa kosu.

Kuda cu?
U koji grad da svratim?

Dan je niz mutna polja prosut.

Vucaram svetom dva prazna oka
zurim u lica prolaznika.
Koga da pitam,gladan i mokar,
zasto se nismo sreli nikad?

Il je vec bilo?
Trebao korak?
Mozda je sasvim do mene dosla.
Al' ja,
u krcmu svratio gorak,
a ona
ne znajuci-prosla.

Ne znam.
Ceo svet smo obisli
u zudnji ludoj
podjednakoj,
a za korak se mimoisli.

Da,mora da je tako

If You Forget Me by Pablo Neruda

2010-10-04T09:47:00.003+02:00

I want you to know
one thing.

You know how this is:
if I look
at the crystal moon, at the red branch
of the slow autumn at my window,
if I touch
near the fire
the impalpable ash
or the wrinkled body of the log,
everything carries me to you,
as if everything that exists,
aromas, light, metals,
were little boats
that sail
toward those isles of yours that wait for me.

Well, now,
if little by little you stop loving me
I shall stop loving you little by little.

If suddenly
you forget me
do not look for me,
for I shall already have forgotten you.

If you think it long and mad,
the wind of banners
that passes through my life,
and you decide
to leave me at the shore
of the heart where I have roots,
remember
that on that day,
at that hour,
I shall lift my arms
and my roots will set off
to seek another land.

But
if each day,
each hour,
you feel that you are destined for me
with implacable sweetness,
if each day a flower
climbs up to your lips to seek me,
ah my love, ah my own,
in me all that fire is repeated,
in me nothing is extinguished or forgotten,
my love feeds on your love, beloved,
and as long as you live it will be in your arms
without leaving mine

To One in Paradise by Edgar Allan Poe

2010-10-04T09:42:00.003+02:00

Thou wast all that to me, love,
For which my soul did pine-
A green isle in the sea, love,
A fountain and a shrine,
All wreathed with fairy fruits and flowers,
And all the flowers were mine.

Ah, dream too bright to last!
Ah, starry Hope! that didst arise
But to be overcast!
A voice from out the Future cries,
"On! on!"- but o'er the Past
(Dim gulf!) my spirit hovering lies
Mute, motionless, aghast!

For, alas! alas! me
The light of Life is o'er!
"No more- no more- no more-"
(Such language holds the solemn sea
To the sands upon the shore)
Shall bloom the thunder-blasted tree
Or the stricken eagle soar!

And all my days are trances,
And all my nightly dreams
Are where thy grey eye glances,
And where thy footstep gleams-
In what ethereal dances,

2010-09-18T21:57:00.005+02:00

“HELLENIC POST” SABBOTAGES EFA-RAINBOW (VINOZITO) RECENT ELECTION CAMPAIGN

In order to fill the “void” resulting from the Greek media blackout of EFA-Rainbow’s election campaign, in the weeks leading up to the European elections of 7 June 2009, the party mailed out promotional material to voters in Northern Greece. The material was sent via the state-owned “Hellenic Post” and included a letter, a DVD and ballot papers.

Yesterday the party was informed by the Florina/Lerin office of “Hellenic Post” that there was a package waiting to be picked up in the name of EFA-Rainbow (Vinozito).

When party officials went to the post office they were shocked to see that the package was a sack of letters that had not been delivered. The letters included bundles of letters sent to whole villages that had been returned to the Post Office.

Evidence of this scandalous incident can be found on You Tube:

http://www.youtube.com/watch?v=vlTC4OQjLwM

EFA-Rainbow (Vinozito) condemns this interference by “Hellenic Post” in the election campaign. It is yet another example of the sabotage by Greek state organs against EFA-Rainbow (Vinozito), the political party of the ethnic Macedonian minority of Greece.

The party will be making an official complaint to “Hellenic Post” and will demand an explanation as to why the letters were not delivered. Legal action is also being considered to address this potentially criminal act.

2010-09-18T21:55:00.001+02:00

Ова е превод на едно виртуелно писмо како ќе изгледа педерленд во 2022 година .

Незнам од каде да започнам за да го опишам она што се случува во мојата татковина. Ај по ред...

1.) Македонија и Тракија веќе не се во состав на гејлада ... Македонија е независна мултикултурна држава со армија на САД заради стабилност и безбедност во регионот ... Тоа беше пред само 5 години и сеуште е така .... Бранови избеглици на педерскиот народ доаѓаат кон југ... Границата е сега во Темпи. Тракија пред 8 години во 2012, доби независност .Ќе се припои со Турција, после референдумот во главниот град Ксанти. Педерската граница е привремено до Темпи , додека не се најде решение за барањата на Албанците за регионите Јанина и Чемерија. Големи доселувања има од Албанците тука години наназад, педерскиот елемент финансиски е истоштен ....
2.) Цената на бензинот сега е 5 евра за литар-глад и сиромаштија насекаде по улиците на Атина.... Само на елитата која е затворена во Атина, Кифисја и Екали и е подобро...Тие заборавија на нас. Но ние им го дозволивме тоа. Трагично, мали деца гладуваат ..
3.) Граѓаните на педерската држава се околу 8.700.000 од кои 35% се странци но сите се со право на глас, пристап во образованието, државната власт и јавните служби, војската и полицијата. Ситуацијата е очајна ...Ние сме повеќе од странци во сопствениот дом .Со оваа стапка на морталитет пред се заради гладот , се предвидува целосно истребување на педерската популација.
4.) пораст на криминалот и насилствата во комбинација - Тие кои немаат пари , секојдневно живеат во несигурност и страв. Никој не смее да се движи без дозвола после 12 часот.
5.) Хеленската армија

Војската сега не е како педерската ... Оваа е финансирана од страна на ЕУ ... Голем број педери го прифатија фактот дека не се грци туку граѓани на ЕУ - како и новиот систем. .. незамисливо, но совршено вистинито ...

Отпор

Единствен глас на отпорот сме ние малкумина педери - кои не ја толериравме оваа ситуација и создадовме свои заедници во планините или во некои заборавени географски реони ... Малку сме, за жал, но сме како семејство поврзани ... Против државата ... Против албанските националистички групи кои се борат

за Голема Албанија ...Против мафијата....Како ќе издржиме искрено не знам ... Би сакал некои во минатото да го правеле ова ... дури во 2010 година ... 2012 ... и дури тогаш било помалку доцна но, ... Ние сме педери и ние должни сме да се бориме како педери.

Текстот е преведен од овој блог

Леб и сол - Сакам...

2010-09-02T16:51:00.009+02:00

Ало, сношти сакав да ти дојдам,

да те видам, да те гушнам,

и да ти кажам дека...

Сакав, да ја земам твојата мала рака,

да ја стопам со мојата, малку поголема,

да заедно излеземе од времето,

кое е само дел од вечноста која касни

она време, она пурпурно, вечно

Сакав да се стопам со тебе,

Љубов... како може на секаде да постои?!

Овде е... толку бело и лесно.

Нема мирис, чисто е и мирно

и една лесна музика ја држи светлината.

А, ти, како си?

Ало, тука ли си уште?!

Не, ништо... сакав,

сакав само да ти кажам дека...

Дека многу...

многу те сакам!

Светот знае за Македонија!

2010-09-02T08:28:00.002+02:00

Ние, Македонците, сме силен народ, но со тажно и тешко минато. До 1990 живеевме тешко, а од 1990 година не се промени ништо, иако сега имаме своја држава. Сега живееме под политичка пресија од нашите политичари, сеедно од која партија се. Секојдневно ги гледаме како се обвинуваат за се` нешто, но тие се сложни за една работа: Нас никој не не` сакал. Тие упорно ни тврдат дека: Македонија е многу мала држава и дека никој не знае за нас (или подобро кажано, многу малку луѓе во светот знаат за нашето минато и за нашата култура).
Но, народот се избори за токму спротивното. Користејќи го интернетот, многу луѓе во светот дознаа за нашата мила Македонија. Народот доби уште една битка: достојно промовирање на нашата држава! Комуницирајќи со некои луѓе, кои не се од Балканов, забележав дека тие навистина имаат солидно познавање за Македонија. Значи, народот доби една многу важна битка, а тоа е обичните луѓе во светот да знаат за нас. Колку - толку, политичарите се запознати што се случува кај нас, но огромен успех е кога другите луѓе ќе се заинтересираат кои сме, што сме, од каде сме и најважното што носиме во себе. Генот си го прави своето, крвта на Македонците врие!
Порано правевме интернет кампањи за оваа или онаа институција да не ословува со уставното име. Мислам дека користејќи го интернетот, свесно или не свесно, сите ние заедно направивме една кампања светот да не нарече Македонија, светот се луѓето кои ги сочинуваат државите, значи сите ние заедно можеме да се пофалиме и да се гордееме со голем успех!
На блогот на Eddie rebel прочитав текст кој навистина ме израдува. Ме израдува фактот дека не само што се интересираат за Македонија туку и почнуваат да ги сакаат и народот и државата, а тоа е најголем успех за нас како Македонци!

Виц...

2010-05-19T22:29:00.002+02:00

Дејството на овој виц се случува некаде во Африка, на некој непознат брег, каде што се насукува македонски брод. Племе човекојадци ја заробува целата посада...

Капетанот на бродот во обид да ги смири човекојадците и да ги спаси своите луѓе ги прашал:
- Господа дивјаци, имате ли вие собрание?
- Немаме!
- А, имате ли граѓански совет?
- Немаме!
- А дали гледате МРТВ?
- Не!
- Добро бре, фаќате ли барем Сител?
- Не фаќаме!
- Па, зошто тогаш сте подивеле?

Грција и Бугарија непочитувачи на човековите права!

2009-12-07T00:09:00.001+01:00

На годишнината од минатогодишните немири во Грција, лекцијата сеуште не им е научена. Оваа година повторно се приведени и повредени многу граѓани кои протестираат поради смртта на Александар Григоропулос и поради бедната екомноска состојба на граѓаните на таа држава. „Лулката“ на демократијата не само што не ги решава економските прашања, туку не прави ништо нуту за етничките заедници кои живеат во Грција. Во изминатиов период сме сведоци на грубо нарушување на основните човекови права во Грција. Имено, Грција не признава малцинства освен муслимани за кои тврди дека се Грци муслимани и дека не се Турци или Албанци, а Македонското малцинство и воопшто не го спомнуваат дека постои.
Борбата на Македонците во Беломорскиот дел на Македонија полека почнува да се пренесува и надвор од Грција. Имено, Комесарот за човекови права на Советот на Европа Томас Хамарберг по тридневната посета на Бугарија, меѓу другото побара и заштита и почитување на македонското малцинство.
Вообичаено комесарот за човекови права на Советот на Европа Томас Хамарберг, не дава изјави веднаш по посетата на една земја, но овојпат преку соопштение од неговиот кабинет во Стразбур се вели дека тој ги охрабрил бугарските власти да ја гарантираат рамноправноста на малцинствата кои живеат во земјата.

За време на тридневната посета на Бугарија, покрај средбите со претставници на владата, тој имаше средби и со претставници на граѓанското општество и на малцинствата, меѓу кои и непризнатото македонско малцинство.

Во сите овие разговори станало збор за заштитата на етничките групи кои живеат во Бугарија, при што Хамарберг го отворил и разговарал за прашањето за заштитата на македонското и турското малцинство. Повикувајќи се на стандардите утврдени од Советот на Европа во областа на човековите права, комесарот им препорачал на бугарските власти „обновен и систематски дијалог“ со овие заедници за да се разрешат нерешените прашања.

„Во модерна Европа, денес мора да се признае дека луѓето можат да имаат плуралистички идентитет, дека тие можат истовремено да и припаѓаат на една малцинска група и истовремено да бидат лојални граѓани на државата и кон мнозинството. Тоа е начин на размислување кој води кон почитување на човековите права,“ изјави неодамна за Радио Дојче Веле Томас Хамарберг, околу непризнавањето на македонското малцинство и проблемите за регистрација на нивна политичка партија и здруженија во Бугарија.

Софија да се бори против дискусиите за омраза

Комесарот Хамарберг по посетата на Бугарија вели дека е загрижен поради ксенофобските постапки кон малцинствата, пред се’ муслиманското. Тој побара од Софија да се бори против дискусиите на омраза на која се изложени малцинствата, со превентивни акции, но и со судење на виновниците за ширење на дискусиите полни со омраза. Од политичките лидери на Бугарија тој побара да покажат толеранција и меѓусебна почит кон малцинствата, што може да послужи за пример. Независните структури за заштита на човековите права, како медијаторот и Комисијата за заштита против дискриминацијата, според Хамарберг се од големо значење за заштита на лицата исложени на дискриминација. Комесарот за човекови права при посетата на Бугарија посебно инсистирал на подобрувањето на положбата на Ромите и заштитата на децата кои се сместени во институциите.

Целосниот извештај на комесарот, со конкретни препораки до бугарските власти ќе биде објавен на почетокот на идната година. Во последниот извештај за Бугарија од 2006, подготвен од претходникот на Хамарберг, Алваро Хил – Роблес беше критикувана Бугарија за одбивањето да ја регистирира партијата „ОМО Илинден – Пирин“ и беше побарано да се преземат мерки за да се овозможи здружување на малцинствата.

Македонски јазик на грчката телевизија!

2009-11-23T19:10:00.001+01:00

Тричасовна дебата на тема македонско малцинство на една од најгледаните емисии во Грција. Во отворената програма на телевизијата Алтер на едно место претставници на Виножито и политичари од најголемите грчки партии.

Покрај обвинувањата дека Македонците во Грција се на платниот список на владата во Скопје Неа Демократија Пасок и радикалната Лаос со тврдења дека прашањето за македонско малцинство е план на американската влада да предизвика проблеми на Грција.

Планот наводно го спроведуваат Сорос и канадскиот Македонец Битов а во него е вклучен и медијаторот Нимиц кој што според гостите предавал на универзитет сопственост на Сорос. Со остри критики од грчките партии се соочи и поранешниот советник на лидерот на Пасок Папандредреу, Валианатос кој пред три месеци беше сменет од таа позиција поради тоа што јавно проговори за постоење на македонско малцинство.

На тврдењето на Пасок дека извештајот на Мекдугал е платен од Вашингтон Валианатос со објаснување дека ОН никогаш не биле орудие на САД споменувајќи го и советот на Европа како тело кое не потпаѓа на влијание на големите сили. За одлуките на европскиот суд за човекови права според кој Македонците се реалност во Грција грчките гости воопто не сакале да разговараат.

Тема на разговорот и присуство на македонските медиуми на Илинден во Офчарани. Виножито е обвинето дека поканувал само македонски телевизии а не и грчки.

На крајот на дебатата еден од лидерите на Виножито Васкопулос на Македонски јазик им се обратил на гледачите и им порачал дека не треба да се плашат да кажат дека се Македонци

Google Earth say Macedonia!

2009-11-23T18:57:00.001+01:00

Интернет гигантот Googlе речиси насекаде не признава под устаното име, но сепак тоа не е случај и со Google Earth. Доколку сакате и таму да сме запишни едноставно како Macedonia, наместо Macedonia (FYROM) испратете протестно писмо на оваа адреса:

линк

1. Изберете Name/label incorect

2. Oставете го вашиот мејл за обратна врска

3. Доколку немате идеја што да напишете во полето за пораката, само копирајте и поставете го овој текст:

Dear Google,

There is a mistake about the name of our country Macedonia and we find this very offensive. In Google Earth you are naming our country "Macedonia", as "Macedonia (FYROM)".

линк

My country's name is not "Macedonia (FYROM)" but simply "Macedonia". The term FYROM it is not a name at all, but provisional reference used only in UN. More than 120 countries in the world have recognized our country under its constitutional name Macedonia (Republic of Macedonia). We hope that this mistake is not deliberate and that you will correct it. Best regards from Macedonia

4. Најдете ја Македонија на мапата под полето за текст така што јасно да се гледа дека нашата земја е погрешно именувана.

5. Кликнете "Submit"

Химна на Република Македонија

2009-11-23T18:36:00.002+01:00

Денес над Македонија се раѓа,
ново сонце на слободата!
Македонците се борат,
за своите правдини!
Македонците се борат,
за своите правдини!
Одново сега знамето се вее,
на Крушевската република!
Гоце Делчев, Питу Гули,
Даме Груев, Сандански!
Гоце Делчев, Питу Гули,
Даме Груев, Сандански!
Горите македонски шумно пеат,
нови песни, нови весници!
Македонија слободна,
слободно живее!
Македонија слободна,
слободно живее!